اى فتح ! همانطور كه خدا و حجت خدا را نمىتوان وصف كرد همانطور هم آن مؤمنى را كه تسليم امر ما باشد نميتوان وصف نمود . پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله افضل پيغمبران است ، وصى آن حضرت ( يعنى على بن أبي طالب ) افضل اوصياء است ، بعد از سخن طولانى به من فرمود : امر ( خود ) را بر اوصياء واگذار كن و تسليم آنان باش ، پس فرمود : اگر هم ميخواهى منصرف شو . من فرداى آن روز خدمت آن حضرت رفتم ، سلام كردم ، جواب فرمود ، گفتم : يا بن رسول اللّه ؟ اجازه ميدهى دربارهء يك موضوعى كه شب گذشته بفكر من رسيده صحبت كنم ؟ فرمود : بپرس و بجواب آن گوش بده ! زيرا كسى كه ياد ميدهد با كسى كه ياد ميگيرد در ( ثواب ) هدايت شدن شريكند . در نصيحت كردن مأمورند . اما آن موضوعى كه بفكر تو رسيده اگر امام بخواهد تو را از آن خبر ميدهد زيرا خدا كسى را غير از پيغمبرى كه پسنديده باشد از علم غيب آگاه نميكند و آنچه كه نزد پيغمبر باشد نزد امام هم خواهد بود آنچه را كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله بداند جانشينان او نيز ميدانند . اى فتح ! شايد شيطان بخواهد تو را دچار اشتباه كند ، راجع به آنچه كه من براى تو گفتم وسوسه نمايد ، تو را نسبت به آن موضوعاتى كه من براى تو شرح دادم دچار شك كند تا تو را از راه راست خدا منحرف نمايد . گفتم : من از كجا بدانم كه امام و پيغمبر اينطورند ( يعنى علم غيب داشته باشند و اطاعت آنان هم نظير اطاعت خدا واجب باشد ) اگر اينطور باشد پس آنان هم نعوذ باللّه خدايانى خواهند بود . در صورتى كه آنان مخلوقند ، پرورش يافته‌اند ، فرمانبردارند ، ( در مقابل خدا )